جمیل صدقی زَهاوی‏(۱۸۶۳ تا ۱۹۳۶م) از شاعران و اندیشمندان مشهور عراقی است که به عربی و همچنین فارسی شعر سروده‌است.وی از تبار لر بوده و نام خانوادگی او تلفظ دیگری از نام زهاب است.زهاوی در سراسر جهان عرب چهره‌ای شناخته شده‌است. او طرفدار حقوق زنان و از هواداران ترک حجاب بود.یکی از خیابانهای اصلی بغداد(میان محله اعظمیه و محله وزیریه) به نام او نامگذاری شده‌است.

پدرش از فرهنگی وسیع برخوداری داشت و مفتی بغداد بود. گرچه زهاوی جز فرهنگ دینی کلاسیک چیزی تحصیل نکرده بود، از راه مطالعه کتابهایی که به عربی و ترکی ترجمه شده بود گرایش به افکار علمی و آزاد پیدا کرد. در زمینه آموزش و پرورش، روزنامه نگاری و امور حقوقی نیز مقامات متعددی را عهده دار شد. به سبب آزادی فکری و پیشگامیش در اقدامات مترقیانه نظیر آزادی زنان، زندگی پریشانی داشت و موجب سوءظن حکومت عثمانی و خشم مردم نسبت به او گردید. با آن که بعد حیثیت او اعاده شد در وی عقده ای از قهر و ستم عثمانیها باقی ماند. زهاوی در مجلس سنای عراق از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۹ عضویّت داشت. وی در همه موضوعات قلم فرسایی کرده است، از مسائل دینی گرفته تا قانون جاذبه عمومی. در شعرش به ابراز اندیشه های انتزاعی و حقایق علمی می کوشید.